Çocukluk anıları, insan ilişkileri, kırılma noktaları ve içsel yolculuğun ele alındığı eserde, Yağci’nin kişisel anlatıları ile İncil’de yer alan kıssalar ve insanlığa yönelik mesajlar bir araya geliyor.
Elazığ’ın sosyal ve kültürel dokusundan da izler taşıyan kitap, sevinç, kayıp, umut ve yeniden başlama duygularını işlerken okuyucuyu kendi hayatı üzerine düşünmeye davet ediyor.
Yağci, eserinin yalnızca bir yaşam öyküsü olmadığını belirterek, “Kendi hikâyemden yola çıkarak okuyucunun kendi hayatına dönüp bakmasını istedim.” dedi.
